Kobieca broń, strzelanie słowami

Od najdawniejszych czasów mężczyzna zajmował się zdobywaniem pożywienia i ochroną swojej kobiety przed wszelakim złem, czyhającym na nią z zewnątrz. Aby spełnić swoje zadania robił sobie najróżniejszą broń, z tego co udało mu się znaleźć. Mężczyzna od zarania dziejów musiał umieć władać różnego rodzaju narzędziami, tymi do robienia różnych rzeczy jak i tymi do obrony.

Silna kobieca broń.

Kobiety także mają swoją broń, którą posługują się niedościgle, a jest nią umiejętność sprawnego ujmowania swoich myśli w słowa. Mężczyźni walczą pięściami, kobiety zaś słowami. Zachowania te zaobserwować można już w wieku przedszkolnym, gdzie dziewczynki bardzo często się kłócą, za to chłopcy niczego sobie nie tłumaczą, tylko przyskakują do siebie radośnie. Podobnie rzecz się ma z zabawami. Dziewczynki bawią się w dom, zakupy, szpital itp., wypowiadając przy tym różne kwestie. Chłopcy bawią się w wojnę, wymachując tym co im się pod rękę nawinie i wydając z siebie nieartykułowane okrzyki wojenne.